Live / Lien: «Låvesalg» – VG Nett (Terningkast 6!)

terningkast 6

Live / Lien: «Låvesalg»

Gnistrende samspill

To erfarne jazzmusikere, sangeren Live Roggen og pianisten Helge Lien, har satt sammen et svært tiltalende og variert program og tilbyr «Låvesalg». På repertoaret er spenstige og dyptloddende tolkninger av DumDum Boys’ «Splitter Pine» og Jan Eggums «Nøkken ta meg» iblandet originale komposisjoner og tekster.

Roggens vokale uttrykk er nyanserikt og levende, og hun skriver tekster med brodd og glimt. Lien har signert flere sterke melodier og bruker hele flygelet med sikker sans for klang og groove. Det er et lekent, gnistrende samspill på en innspilling det er umulig ikke å bli begeistret av.

BESTE LÅT: «Ordet du aldri sang»

CARL PETTER OPSAHL

via Live / Lien: «Låvesalg» – VG Nett

Sterke norske oppfølgere – kultur – Dagbladet.no

Terningkast 5

TERJE MOSNES

03.03.2011, kl. 12:00

ALBUM: Å skulle følge opp 2008s monumentale «Hello Troll» i en verden der «følge opp» impliserer «helst overgå», må ha fortont seg som en halvt absurd utfordring for Helge Lien Trio. Men her er altså «Natsukashii», trioens album nummer sju og det andre for det tyske selskapet Ozella.

Om det ikke skulle utløse den samme spontane jubelen som «Hello Troll», skyldes det helst at Helge Lien, Frode Berg og Knut Aalefjær har skjemt oss så grundig bort at vi ikke lenger lar oss overrumple.

SOM sist har pianist Lien komponert samtlige låter, og som sist har Jan Erik Kongshaug stått for opptaket (24 bit/192khz) i Rainbow Studio.

Og som sist er det en gnistrende vitaltspillende og sjeldent tett integrert trio som går inn i fortellerrollen med rikholdig klangpalett og mange tonefall.

Det starter mildt og melodivakkert med tittelsporet, japansk for hvordan et tilfeldig møte med en triviell detalj kan utløse et vell av intense minner. «Afrikapolka» beholder den lyse grunntonen, men så strammer komponist Lien grepet. Om «Natsukashii»s stemningskurve skulle framstilles grafisk, ville den gå fra lys mot mørke, og hele veien speile en melodiforankret musisering der hovedstrømmen er jazz, med klassisk og folkemusikk som merkbare tilsig.

LIENS improvisasjoner, anslag og klangbehandling er stadig forbilledlig musikerhåndverk, og det samme gjelder Bergs rike basstone, poengterte soli og varierte, men alltid støttende komp. Aalefjærs idiosynkratiske trommespill er så perfekt tilpasset hver enkelt låt at det omtrent er umulig å forestille seg Helge Lien Trio med en annen trommeslager, og slik er trioen rett og slett blitt sin egen referanse og ett av 2000-tallets aller sterkest lysende norske jazznavn.

via Sterke norske oppfølgere – kultur – Dagbladet.no.

Helge Lien Trio – Natsukashii | Lira Musikmagasin

Lira Gillar
Helge Lien Trio – Natsukashii

Vidsynt pianotrio. Helge Lien Trios stora genombrott Hello Troll (2008), som belönades med Spellemansprisen (norsk grammis), var cool och soundmedveten i Brad Mehldaus, Bugge Wesseltofts och EST:s anda. På nya Natsukashii är gesterna något mindre. Att vara personlig och äkta tycks viktigare än att vara hipp. Titeln är en japansk term för hur föremål, dofter och ljud kan sätta igång minnesintryck – som Prousts madeleinekaka – och det är inte bara titelspåret som känns som en resa tillbaka till en drömmande, oskuldsfull barndom.

Pianisten Liens kompositioner och improvisationer har en melodisk, transparent klarhet som för tankarna till John Taylor, Jon Balke, Jacob Karlzon och Lars Jansson. Han fastnar aldrig i det smetiga och dynamiken spänner från ömsint, nordisk sentimentalitet till Bad Plus-muskliga urladdningar. Umbigada är ett paradnummer, både rytmiskt och harmoniskt. Efter tretton år har Helge Lien, basisten Frode Berg och slagverkaren Knut Aalefjaer smält samman till en enda expressiv organism.

Emil Carlsson

via Helge Lien Trio – Natsukashii | Lira Musikmagasin.

Låvesalg og lukt av jord – kultur – Dagbladet.no

Terningkast 5

Låvesalg og lukt av jord
LIVE/LIEN: Mestere i gnistrende duosamarbeid.
«Låvesalg»
Artist: Live/Lien
Plateselskap: Jazzland/Universal
Skrevet av Terje Mosnes

ALBUM: Sanger Live Maria Roggen og pianist Helge Lien har hver for seg prestert så mye og godt over så mange år at et duosamarbeid mellom dem utløser store forventninger. Det ferske studioalbumet «Låvesalg» innfrir langt på vei, men muligens kunne ei konsertplate ha representert dem enda bedre.

Iallfall hvis opptaket hadde formidlet den magien de to er i stand til å skape i en klubb med et lyttende publikum.

MEN det «muligens beste» skal ikke få være det godes fiende, for «Låvesalg» – tittellåta er kreditert Roggen/Lien, med Cole Porter spøkende i bakgrunnen — er god så det holder. Lien har komponert stemningsfulle melodier til dikt av André Bjerke og Hans Børli, og utvikler både dem, Ole Paus’ «Ruben bærer lyset», Kjartan Kristiansens DumDum-klassiker «Splitter Pine» og Jan Eggums «Nøkken Ta Meg» med et spill der både akkompagnatøren og solisten i ham trer fram i all sin pianistiske velde.

Slik skaper han et krevende rom for Roggen, men like hjemme i melankolske som sprudlende som bittersøte stemninger fyller hun det med en vokalformidling der tonesikkerhet, lekent kontrollert rytmikk og nyansert henvendelse er framtredende elementer.

Dertil er samarbeidet så sømløst og intuitivt som formatet krever, og da får det heller stå sin prøve at de gispende «går dette bra?»-øyeblikkene av improvisert minidrama inntil videre er forbeholdt dem som får med seg Live/Lien live.

via Låvesalg og lukt av jord – kultur – Dagbladet.no.

Live/Lien – eit uslåeleg par : Dagsavisen

Live Maria Roggen og Helge Lien saman på «Låvesalg» – det er så godt at det er sant.

ROALD HELGHEIM   15. november 2011

Du høyrer det alt på opningslåten, den vakre «Berceuse» med tekst av André Bjerke og musikk av Helge Lien, at her er to musikarar som har funne kvarandre i eit format som verkar som skapt for dei. Med Roggens sterke og tydelege stemme som vi har høyrt i mange slags konstellasjonar frå Come Shine til Trondheim Voices, i eigne bande og i duo med tubaist Lars Andreas Haug (som også spelte med Lien i Tri O’Trang!). Med pianist Helge Lien, som tok Roggen med i prisvinnarbandet sitt på Kongsberg Jazzfestival med strålande konsert i 2009. No er det Live/Lien som gjeld, med ein songar som beherskar både det lågmælte og det å gje full hals, som på ein uredd versjon av «Splitter pine». Men etter «Berceuse» kjem tittelsongen «Låvesalg» der ho sjølv har skrive teksten om å kvitte seg med oppsamla innbu og lausøyre og gje seg fridomen i vald og kome vidare. Lien har lenge markert seg som ein særeigen jazzpianist og komponist med store trioalbum, og uansett kva som har vore bestemmande for valet av songar, viser duoen med dette albumet at meistrar eit format og eit konsept du ikkje berre hoppar på.

Etter låvesalet følgjer ein nydeleg versjon av Jan Eggums «Nøkken ta meg», der komponist Lien viser kva han kan til ein tekst av Andre Bjerkes «Øyeblikket», eit nesten «klassisk» stykke, skiftande i temperatur og stemmebruk, før dei altså går laus på Dum Dum Boys’ «Splitter pine», sikkert til glede for opphavsmannen. Dei meir alvorstunge «Ruben bærer lyset» signert Ole Paus og Hans Børlis «Det gråter et barn» følgjer, den siste til musikk av Lien, før Roggen viser at ho kan praktisere den «vocalese»-kunsten inkludert scatsong med ein tekst basert på ein Miles Davis-solo anno 1945!

«Du kan ta krakken» heiter songen, og det er strake vegen heim i selskap med den skrivande lyrikaren på plata, André Bjerke på «Ordet du aldri sang». Duoen er allereie på vegen og har turnert frå nord til sør, med slepp i hovudstaden i går før dei fær vidare. Ver der når dei kjem.

via Live/Lien – eit uslåeleg par : Dagsavisen.

Lekende låvesalg | gd.no

Lekende låvesalg

LIVE MARIA ROGGEN OG HELGE LIEN
Live/Lien
Jazzland Recordings

skrevet av Halgrim Øistad
Lekende låvesalg | gd.no.

Helge Lien og Live Maria Roggen leker godt sammen. Det skyldes ikke bare at han er fra Moelv og hun nesten halv lillehamring.

Roggen har utmerket seg blant annet som vokalist i jazzbandet Come Shine og gjennom vokalgruppa Trondheim Voices. Sammen med pianist Lien tar hun et nytt steg. Begge tar nye steg.

Det er et sprettent og muntert samarbeid. Tittellåten med Liens fabuleringer over Roggens finurlige tekst om et kjærlighetsmessig opphørssalg sier alt – tittelen er nok en vri på Cole Porters «Love for sale». Like leken er «Du kan ta krakken».

Det er også alvor og ettertenksomhet. Liens vellykkede tonesetting av André Bjerkes «Berceuse» og «Øyeblikket» og Hans Børlis «Det gråter et barn» er noen av eksemplene.

Ellers trekker Lien/Roggens versjon av DumDum Boys-klassikeren «Splitter pine» umiddelbar oppmerksomhet. Jo, det går an å gjøre den slik også.

Liens spill er en gnistrende fryd gjennom hele plata. Han er ingen fislejazzpianist, men vet hva han vil og hvor han skal.

Dette er ei jazzplate også for folk som ikke tror de liker jazz.